Yazan: Zehra Özdemir
Yazı Kaynağı: Yeni Şafak Kitap Eki

Mutluluk reçeteleri sunanları sever misiniz! Küçücük mutlulukla. Biraz sonra size vereceğim reçeteyi uygulayabilmeniz için muhakkak deniz otobüsü kullanıyor olmanız gerekiyor. Vapurlarda kitap, gazete okuyanlar vardır. Ama daha çok insanlar birbirlerinin yüzünü okur. Hele de kırk yılda bir kıtadan öteki kıtaya geçenler varsa, vapurda gözlerini öyle dikip bakarlar. Sanki bambaşka alemlere seyre çıkmış bir ademoğlu/ ademkızıdırlar. Bindikleri vapur en fazla yirmi beş dakika sonra yanaşacaktır. Söz konusu kişilere o yirmi beş dakika ne kadar uzun, ne kadar başka gelmektedir ki bakışlarını üzerinizde sabitlediklerini bile unuturlar. Deniz otobüsü bu konforu vermiyor. Onunkisi tıpkı havaalanı yalnızlığı gibi bir şey. Çünkü karşınızda kimse oturmuyor. Yanı başınızda oturanı göremezsiniz. Konuşamazsınız. Vasıtalar modernleştikçe insanların davranış kodları da bu modernliğe ayak uyduruyor. Daha doğrusu modern vasıtalar insanın etrafı ile iletişim kurmasını engelleyerek "merkeze" bağlanmasını sağlıyor. Merkeze yani kulağındaki ipoda ya da ekrandaki görüntüye.

» Devamını okumak için tıklayın