ELİF NUR DİYER

Günlerdir bu kitabın izini sürüyorum. Kitapla Cemaat.comda rastlaşmak da farklı bir tevafuk oldu.

İki kez okusamda aklımın hala takılı kaldığı bir kitap..
İki kez bitirdiysemde açıp okuyacak kadar bitirmemiş gibiyim.
"Cümle cümle yazılan bir romanın paragraf paragraf okunmasını istemeye hakkı olmasın mı yazarın! " diyor ya Nazan Bekiroğlu belki de onu doğrular tarzda bir okuyucuyum. Anlamadığım tek satır kalmasın dercesine iz sürüyorum, cümleler çok yoğun, duygular çok ağır.
Bazen bu duygu yoğunluğunu kaldıramayıp bir kenara koyduğum, beklettiğim oldu kitabı.
Okuyucuyken taşıyamadığımız duygular var kitapta:"dur" diyor insan bu duygu çok fazla..
Yazar ne yaptı acaba..!

Kitapta anlatılan aşka bakınca belki asabileşiyor insan, böylesinin yaşanma olasılığı azalmış şu yüzyılda yaşadığına hrçınlaşıyor ruh: bu kadar da aşk olsun! insanın aklı almıyor..
Eninde sonunda aşkın kusurlu olduğunu kalbime kabulettiriyor Nazan Bekiroğlu, "aşkın kusursuzu bir başka dünyada durduğundan her halde" deyip yürekleri feralatıyor.

Divan şiiri tadında bir roman... Divan şiiri diyorum çünkü her satırda farklı bir mana bulmak mümkün.
Su gibi okuyup bitirdiğim bir roman olmadı benim için daha çok civa kıvamında, sıvı ama ağır. Masum bir gümişilik içinde fakat zehir..

Nazan Bekiroğlu okumak bir tutku.
Farkettim de en güzel devrik cümleleri Nazan Bekiroğlu kuruyor. Bir kitapta bu kadar çok devrik cümle bulunsun ve anlatım o kadar güzel olsun.. bu o kadar kolay değil. Nazan Bekiroğlunun şiir yazar gibi düzyazı yazması çok güzel bir uslup.

Osmanlı temalı, yeniçeri gerçeğine edebi bir bakış taşıyan, çaresiz aşk üçgeninde bir kitap.
Nazan Bekiroğluna Sizce bu romanın asıl kahramanı kim! dendiğinde bana çok ilginç gelen cevabı veriyor.
-Kanuni. Hiç görünmese de varlığı daima hissedilen Süleyman.

Bu kitapta tarihi bilgilerin yanında buhur baharat bilgileriylede tanışmak çok hoştu. Neredeyse yapılan tasvir sonucunda çiçeklerin nasıl koktuğunu duymama ramak kalmıştı. Rayihalarla dolu bir kitap..

Bilmediğim pek çok çiceğin ismini öğrendim. En çokta Filbahri çiçeğini merak ettim, olay örgüsünden olsa gerek en çok bu çiçeği önemsedim. Tıpkı Yusuf ve Züleyha kitabındaki lotus çiçeğini merak edişim gibi.

Çok naif bir resim oluşuyor insanın zihninde, tasvirler o kadar güzel ki.. Mekan eski İstanbul olunca, kurulan cümlelerde bi o kadar naif, güzel geliyor okuyucuya..

kitabın birde tamamlanmamış, kitaptan taşmış bir zeyli var. Cam Irmağı Taş Gemi kitabında Nihade'nin defteri...

Onu da okuyunca insanın kalbi ancak feraha ulaşıyor. İsimle ateş arasında ketum bir sır olan Nihade zeylinde şükür ki susmuyor.

İsimle ateş arasındayı cemaat.comda gördüğüme sevindim.

Bu yazıyı paylaştığınız için Teşekürler..