Söyleşen: Hatice SAKA, Ömer ERDEM
Yazı Kaynağı: Yeni Şafak Kitap Eki

Dünyaya Sarkıtılan İpler, Mesafesi Kadar İnleyen Rüzgâr, Yitirişler, Yarımağaçlar, Evvel adlı şiir kitaplarıyla adından söz ettiren Ömer Erdem, Kireç ile okurunu selamladı. " İnsandan insanlığa doğru gitmek idealim var. Kireç daha şiir, daha kütük, ayrışarak var olabilen, hem daha sert hem kendisinden bağımsız"diyen Erdem, bu kez sert bir dil kullandığının altını çiziyor.

Daha önceki kitabınız Evvel ile ilgili bir röportajda : "Yeni sesler, akıl edişler, çağırışlar, yıkışlar ve kuruşlar olarak da değerlendirilebilir" diyorsunuz. Peki Kireç'i hangi yönden değerlendirirsiniz!

Yaptığım değerlendirme bütün kitaplarım için geçerli. Her şairin değişmeyen bir ana çizgisi vardır. Belki bu çizgi şair olmanın doğal sonucudur. Hatta şair o çizgiyi bulan kişidir.

Her kitapta yeni akıl edişler, buluşlar, yıkışlar ve inşa edişler olması gerekiyor. "Kireç" şiir çizgimi yakından izleyenler için beklenen bir kitap sayılmalı. Evvel'in hemen sonunda geldiğim eşik böylesi bir adımı gerekli kılıyordu. İnsandan insanlığa doğru gitmek idealim var. Kireç daha şiir, daha kütük, ayrışarak var olabilen, hem daha sert hem kendisinden bağımsız.

» Devamını okumak için tıklayın

Yazan: TURAN KARATAŞ
Yazı Kaynağı: Yeni Şafak Kitap Eki

Kuşağının önde gelen şairlerinden biri olan Ömer Erdem'in şimdiye kadar yayımlanan beş şiir kitabı (Dünyaya Sarkıtılan İpler, Mesafesi Kadar İnleyen Rüzgâr, Yitirişler, Yarımağaçlar, Evvel), bir araya getirilerek Evvel (Everest, 2010) adıyla bir kitapta toplandı. Başından beri bu "toplu şiirler" olgusuna sıcak bakmamışımdır. Bir adım daha ileri gidip bir yazıda, yapılan işin niçin doğru olmadığını anlattım (Edebiyat Ortamı, sy. 1, 2008). Şimdi, daha önce kitaplığıma koyduğum Ömer Erdem kitaplarını, o güzel kapaklı zarif kitapları, şair ve şiir kıymeti bilen birine hediye etmem gerekiyor. Neyse. Şairin yapıtları, elimizdeki yeni kitaba, tarihsel sırayla değil de en son çıkandan en ilk olana doğru yani alıştığımızın tersine bir tertiple yerleştirilmiş. Böyle bir okuma, belli ki şair bunu arzu ediyor, Ömer Erdem'in şiir gelişimini takip edecekler için elverişli olmaz. Yalnız bugünden geriye doğru okumanın da, okura başka türlü bir tad verebileceğini göz ardı etmemek gerekir. Erdem'in toplu şiirleriyle aynı günlerde son şiir kitabı Kireç de yayımlandı (Everest, 2010). Benim asıl üzerinde duracağım yapıt bu.

MÜTHİŞ BİR ÖRTÜK ALAY

Ömer Erdem'in yazdıklarını Kaşgar'ı çıkardığı günden beri takip ederim, okurum. Özellikle şiir üstüne (poetik) ufuk açıcı, ciddi, yeni görüşler sunan yazılar yazmıştır. Bu yazıların bir kısmı, yanılmıyorsam, Yeni Şafak'ta yayımlanmıştı. Kendi adıma, şiir üstüne yazdıklarından epeyce istifade etmişimdir. Söz konusu metinlerin yeni bir iddiası, sağlam bir mantığı ve sonucu vardı. Ömer Erdem, şiiri bilen, yetenekli ve donanımlı bir şair. İstediği zaman iyi şiirler yazıyor. Örnekse, Kireç'teki "Gülten Akın", "Çakal", "Olmayan", "Her Şey". Kireç'teki 32 şiirin en ilginci "Çakal" oldu benim için. Diğer şiirlerden ayrıksı duran özüyle. Bugünkü insanlık ahvalinden şahane bir kesit sunuyor şiir. Bu ironik metni okurken şöyle böyle değil, tam bir keyif aldım. "Çakal" iğreti bir simge yahut alegori. Birtakım insanları temsilen konuşan ve hayatı gözleyen bir "çakal" şiirin öznesi. "tüylü şeftaliler çekiyor canım/ etli ve tüylü şeftaliler bu sabah" diye söze başlayan bu arsız ve yüzsüz figür, birden sizi kendinize getiriyor ve çok tanıdık biriyle yüzyüze olduğunuzu anlıyorsunuz. Ulus olarak üstümüzde ve de ruhumuzda çok iğreti duran, gülünç görünen Frenk yaşamının şahane bir eleştirisi yapılıyor "Çakal"da. "Bayılıyorum" diyor çakal, "şu insanoğullarıma". Her sabah aceleyle yataktan kalkışlarına, ölümsüzlük fikrini arayışlarına... "ben karın boşalttım onlar göbek büyüttü/ ben mermer dedim onlar çimento kardı"... (Kim bayılmaz böyle insanoğullarına! ) Çakal da en gülünç ve de trajikomik yanımıza bayılıyor. Onları bir bir sayıp ortaya döküyor. En zayıf, en komik ve en iğrenç yanlarımızı: "birbirlerine şükrederek silah satmalarına/ küvetlerine su doldurup sonra boşaltışlarına/ asansörlerde aynalara bakışlarına/ korkarken korkmamış yapıp/ gizli kabalıklar içinde açık centilmenlik taslayışlarına"... İyi bir gözlemin ve keskin bir zekânın ürünü şiir. Müthiş bir örtük alay. Kurt kuş bilir hatta "çakal" da söyler kimsenin kalıcı olmadığını şu "kil döngüsünde", ama insanoğullarının hemen çoğu bilmez ya da bilmek işlerine gelmez. İktidarlarının bitmesini istemezler. Hele çakallar, sofrasından kimseye bir lokma bırakmayan, yer çemberindeki bu büyük aile, bırakırlar mı iktidarı; "her çakal oğlunu büyütüyor her devirde"! Ömer Erdem'e şükran borçluyuz, içimizdeki "çakal"ların ironik destanını yazdığı için, hem de bu güzellikte.

» Devamını okumak için tıklayın

Yazan: Besim Bal
Yazı Kaynağı: Kitaphaber.net

Ömer Erdem'in yeni şiir kitabı Mart ayında Everest Yayınları tarafından yayınlandı: Kireç. Ömer Erdem son kitabı Kireç'le birlikte önceki kitapları Mesafesi Kadar İnleyen Rüzgâr, Yitirişler, Yarım Ağaçlar ve Evvel'i de tek bir kitapta topladı. Bu toplama ise, Kireç'ten önceki son kitabı olan Evvel ismini verdi. Böylelikle Ömer Erdem'in şimdiye kadar yazdığı şiirlere ulaşmak oldukça kolaylaştı.

Şiir, dilin en saf ve billur hali

Ömer Erdem, söylediklerinden çok şiiriyle var olan bir şair. Onu değerli kılan şey mısraları. Çok çağrışımlı bir dille üretken bir şiir ortaya koyuyor. Kelimeler bir anne gibi doğurgan varlıklar onun şiirinde. Şiirin, dilin en saf ve billur hali olduğunun bilincinde. Bu algı onun şiirlerinin sessiz, naif ve estetik değerinin yüksek olmasını sağlıyor. İçinizin sessizlik ritmine ayak uyduran bir şiir onun şiirleri. "Kırık radyo sesinde yağmur olsam" dizesi bunun bir imi bana kalırsa.

"Sıçrıyor her kente bir mcdonald's amblemi"

» Devamını okumak için tıklayın