Şiirin altın çağından
Yazan: Yılmaz Yılmaz

Türk şiirinin bir başlangıcından söz etmek gerekirse, başlangıç olarak hangi tarihi başlangıç noktası olarak kabul edeceğiz! Doğrusu isterseniz bu konuda kaynakların hemfikir olduğu bir nokta yok gibidir.

Çoğu araştırmacı başlangıç noktası olarak miladi yılların öncesine kadar gitmek gerektiğini söyler. Üniversite yıllarında Türk şiirinin ilk örnekleri Göktürkler döneminde olduğunu görmüş, sonra da Uygurlarda daha gelişmiş bir şiir anlayışıyla şiirin gelişiminin devam ettiğini okumuştuk.

Bu başlangıcın ardından illaki şiirimizin bir zirve noktasının olması gerekirdi. İşte Türk şiiri için bir zirve noktadan, bir altın dönemden bahis açmak gerekirse bunun da Divan şiiri olduğunu kabul etmemiz gerekir. Sözün bin bir güzel elbiseyle sahneye çıktığı, gerek söylem güzelliği gerek yapısal güzellik olarak yüzyıllar boyunca okunduğu, dilden dile, gönülden gönüle aktarılarak bugünlere kadar ulaştığı bir şiir geleneğidir Divan şiiri.

Gerçi Divan şiirini Türk şiir geleneği içinde bir yere koymakta zorlanan hatta bu şiiri halka ait olmayan yapay bir şiir olarak gören edebiyatçılarımız da olmuştur. Kimisi bu fikirlerini ısrarla sürdürmüş, Abdulbaki Gölpınarlı gibi vicdan sahibi olanlar da Divan şiirinin büyüklüğünü kabul etmiştir. Geleneğe köktenci bir yaklaşımla bakan Ataç gibi eleştirmenler de sadece belli şairleri sevmiş, yüceltmiştir. Hâlihazırda şiirini oluştururken Divan'dan beslenen şairler de olmuştur.

» Devamını okumak için tıklayın