Yazan: rüştü hacıoğlu
Yazı kaynağı: Cemaat.com

Altı bölümden meydana gelen eserin en can alıcı özelliği halk dilinde Nasrettin Hoca olarak bilinen nüktedan şahsiyetle Ahi Evren olarak tanınan Ahi Teşkilatı'nın kurucusu Hace Nasirüd'-din Mahmud'un aynı kişiler olduğunu tespit etmiş olmasıdır. Bu tespitin ispatı amacıyla, yazma eserler ve bugüne değin yapılmış çalışmalar içinde zorlu bir arkeolojik çalışmaya girişen yazar, bilinen bir şahsiyetin gizlenmiş yâda unutturulmaya çalışılmış kimliğiyle birlikte, bunun nedenlerine ilişkin sunduğu bilgilerle sadece bir şahsiyeti tarihin tozlu raflarından çıkarmakla kalmıyor, bilincimizi yaralayan tarumar edilmiş tarih algısının üzerini örttüğü sosyal ve siyasal vakıayı ortaya koymak suretiyle, bu topraklarla öyle yada böyle ilişkisi olan herkesin kimliklerine yapacakları yolculuğa ışık tutacak bilgileri gün yüzüne çıkarmayı başarıyor.

Anadolu kilise süslemeciliği olarak gözümüze çarpan, kutsal(! ) şahsiyetlerin başlarına geçirilmiş haleler içinde resmedilmiş ikonlarının öncesinde "sadece insan" oluşları gerçeğini nasıl unutmuşsak; Anadolu dergâhlarının öncülerini de, kutsal(! ) halelere bürüyüp iktidara kurban etmeyi, eski tapınak dinlerinin sunaklarında insan kurban etme ayinlerinin bir devamı olarak yaşatıp, "insana ihanet" in mücessem örneklerini iktidar halesinin büyülü ışıltısı altında duyumsayamaz olmuşumuzu da yüzümüze vurmaktadır yazar; çalışmasının ardından kurulan engizisyon darağaçlarını da işaret ederek: "...Osmanlı uleması Mevlana ile Ahi Evren arasındaki muhalefeti biliyorlardı. Fakat bu iki mübarek zat arasında cereyan eden, senin anlattığın o hoş olmayan hadiselerin halktan ve efkarı umumiyeden gizli kalmasını ve onlar arasında geçen mücadele ile ilgilenmemeleri için bunu örtmeye çalıştılar. Sen ise bunun aksini yapıyorsun..." s. 253

» Devamını okumak için tıklayın