Yazan: ZEYNEP ELİF YAĞMUR
Yazı Kaynağı: Zaman Kitap Eki

Rus şair Sergey Yesenin, odasının duvarındaki kalorifer borularına kendini astığında henüz otuz yaşındaydı.

İntiharından bir gün önce kanıyla yazdığı Elveda adlı şiirinde, "Ölmek bu dünyada yeni bir şey değildir, yaşamak daha da az yenidir." diye sesleniyordu. Edebiyat tarihine geçmiş birçok sanatçı benzer ve farklı sebeplerle kendi yaşamına son vermiştir. Kleist, Nerval, Mayakovski, Cesare Pavese, Jack London, Virgina Woolf, Beşir Fuad, İlhami Çiçek ve daha niceleri... Hiçbir toplumca hoş karşılanmayan ve dinlerin 'ebedi karanlık' olarak gördüğü bu eylemi gerçekleştirenlerin niçin böyle bir sonu seçtikleri tam olarak bilinemese de dünyada bulamadıkları sonsuz bir huzura erme arzusundan söz edebiliriz. İntiharı, Sartre gibi 'dünyada var olmanın bir başka yolu' olarak görenler de vardı. Pavese gibi "Sözler değil. Eylem. Artık yazmayacağım." deyip 'hayatının gülünü kendi eliyle solduranlar' da...

» Devamını okumak için tıklayın

Yazan: Bilal Can
Yazı Kaynağı: Filbahar.net

Sylvia Plath'ı her on senede bir intihara kalkışmasıyla bildik. Üçüncü denemesinde bu sefer amacına ulaşmanın vermiş olduğu gururlu hal ile ebedi yerini yerin dibinde aldı.

''Bir gün bir yerde, okulda, Avrupa'da, herhangi bir yerde, o boğucu çarpıtmalarıyla sırça fanusun yeniden üzerime inmeyeceğini nasıl bilebilirdim! o sırça fanus ki, içinde ölü bir kelebek gibi tıkanıp kalmış biri için dünyanın kendisi kötü bir düştür"

Sylvia Plath'ı her on senede bir intihara kalkışmasıyla bildik. Üçüncü denemesinde bu sefer amacına ulaşmanın vermiş olduğu gururlu hal ile ebedi yerini yerin dibinde aldı.

''Bir gün bir yerde, okulda, Avrupa'da, herhangi bir yerde, o boğucu çarpıtmalarıyla sırça fanusun yeniden üzerime inmeyeceğini nasıl bilebilirdim! o sırça fanus ki, içinde ölü bir kelebek gibi tıkanıp kalmış biri için dünyanın kendisi kötü bir düştür"

» Devamını okumak için tıklayın