Yazan: Levent Cantek

Yazı Kaynağı: Radikal Kitap Eki

 

'Uçma Sanatı', Bir İspanya İç Savaşı Hikâyesi altbaşlığıyla sunulmuş. Albümün yazarı Altarriba'nın babasının sonu intiharla biten yaşam öyküsü olarak da okunabilir. Grafik romanların ortak özelliklerinden biri (oto)biyografik nitelikler taşımasıdır. Yazar-çizerler, ekseriyetle, kendi hayatlarına, yakın çevrelerine ve ailelerine, özellikle ebeveynlerden birinin yaşam öyküsüne odaklanırlar. 'Uçma Sanatı'nda bu eğilime uyarak, bir büyüme ve yaşlanma hikâyesi anlatılmış.

Üç bölümlü olarak tasarlanmış, ana bölüm 1931-1949 yılları arasında geçiyor. Bir başka deyişle Antonio'nun 21'nde başlayıp 37'sinde biten bir dönemde yaşadıkları hikâyenin mufassal kısmını oluşturuyor. Heyecanlı, deliduman bir delikanlının olgunlaşmasını, mücadelesini, hüsranlarını, mülteci hayatını seyreyliyoruz. 20.yüzyıl tarihi açısından aynı uzun dönemin debdebeli ve biteviye trajediyle yaşandığını biliyoruz. Antonio, otoriteyle dertleri olan, köyde değil şehirde yaşamak isteyen özgür tabiatlı bir çocuk. Ergen hezeyanları ve iştahı, su akar yatağını bulur misali belki de durulacakken İspanya'da iç savaş çıkıyor ve sürüklendiği bir hayatın içinde buluyor kendini. Orduya yazılıyor ama ilk fırsatta karşı tarafa geçip Anarşistlere katılıyor.

Mağlup olanın acizliği

Bu hırpalama hiç eksilmediği için 'Uçma Sanatı', içeriği itibarıyla dokunaklı bir hikâye. İspanya'ya dönmek Antonio'yu sarsıyor; onaylama, göz yumma, ses çıkarmama ahvali onu her defasında yaralıyor. Başka bir hayatı arzu eden ve mağlup olan birinin acizliğiyle yaşamak zorunda kalıyor çünkü...
» Devamını okumak için tıklayın