Söyleşen: Melih Bayram Dede, Ömer Lekesiz
Yazı Kaynağı: Dergibi.com

5 yıl üzerinde çalıştığı "Yeni Türk Edebiyatında Öykü" adlı çalışmasını tamamlayan Ömer Lekesiz, bu alanda büyük bir eser vererek edebiyatımızdaki yerini sağlamlaştırdı. Bize de Lekesiz'le bu çalışma üzerine konuşmak düştü. Buyrun birlikte okuyalım.

"Yeni Türk Edebiyatında Öykü" adlı çalışmanızı hazırlarken, nasıl bir metod izlediniz ve hangi kaynaklardan yararlandınız! Kaynak sıkıntısı çektiniz mi!

Yeni Türk Edebiyatında Öykü'de, öykücülerin hayatları, öykü anlayışları, birer öyküleri işlendi ve o öykülerinin çözümlemesi yapıldı. Öykü anlayışları bölümünde, o öykücünün eserleri üstüne olumlu ya da olumsuz yönde yapılmış nitelikli eleştirilere, değerlendirmelere yer verildi; bununla okurun o öykücünün öykü anlayışını her yönüyle tanımasına, dolayısıyla kendi kanaatlerini şartlanmaksızın oluşturmasına imkan sağlanmaya çalışıldı. Öyle ki, hemen her antolojinin girişinde teamülen yapılan "genel değerlendirme"ye, yani kendi toplu değelendirmemize bile, aynı hassasiyetle biz beşinci cildin sonunda yer verdik.

Çalışma sırasında, 177 yazardan 249 kitaba, 44 dergi ve 4 gazeteden 250'yi aşkın eleştiri, inceleme, değerlendirme yazısına müracaat ettik. Nitelikli ansiklopedilere, sözlüklere, özel sayılara, yıllıklara, tezlere ve seminerlere başvurduk. Bunlarla bir anlamda Türk Öykücülüğü için genel bir kaynakçayı da doğal olarak oluşturduk.

Kaynak sıkıntısı! Yıllardır kitap, dergi biriktiren biriyim; bana yeten bir kitaplığa sahibim. Buna rağmen kaynak sıkıntısı çekmediğimi söyleyemem. Sıkıntı noktasında sahhaf ve kitapçı dostlarımdan destek gördüm. Yine de hayatları dahil olmak üzere öyküleri konusunda fazla bilgi toplayamadığım birkaç öykücüyü, mevcut bilgi noktasında öncelikle kendim mutmain olmadığım için şimdilik dışarıda bıraktım. Bahaeddin Özkişi bunlardan biri. Araştırmalarım sürüyor ve nasip olursa onları çalışmanın yeni basımlarına eklemek dileğindeyim.

» Devamını okumak için tıklayın

Türk Öykücülüğünün Dev Kütüphanesi

Yazan: Fethi SERHAT
Yazı Kaynağı: Cemaat.com

Türk edebiyatının belki de 'son yıllardaki hareketlilik dışta tutulursa- en çok ihmal edilen çocuğudur öykü/hikâye. Çoğu zaman, yazarların ya da şairlerin edebiyatta/yazında sıçrama tahtası olarak kullandığı edebi türdür, desek çok da insafsız bir genelleme yapmış olmayız.

Uzun yıllar roman gibi popülaritesi hiç düşmeyen bir türün etkisi altında kalan öykünün kendi kimliğiyle ortaya çıkmasının tarihini pek de geriye götürmek olası değil.

Öykü üzerine kuramsal yazılar yazan ya da çözümlemeler yapan eleştirmenlerin de bunu roman türü üzerinden yaptığı düşünülecek olursa, öykünün yetimliğini daha iyi anlamış oluruz. Tamamıyla öz kültürümüze ait olan öykünün (hikâyenin) yerini roman çoktan işgal etmiş durumda. Bir yıl içerisinde basılan kitapları tür olarak incelediğimizde romanın her zaman olduğu gibi önde olduğunu görüyoruz.

» Devamını okumak için tıklayın