Yunan Mitlerindeki İronik Haller

Yazan: Nurduran Duman
Yazı Kaynağı: Sabitfikir.com

Batı kültürüyle yoğrulmuş dimağlarda Mitoloji dendiğinde, başka pek çok önemli mitoloji olmasına rağmen, ilk akla gelen hep Yunan mitolojisidir. Batı toplumunun temeli Yunan medeniyetine dayandığı için ve öğretim sistemlerinin büyük kısmında Yunan kültürüne yer verdikleri için en başta Romalılar olmak üzere pek çok Batı toplumu Yunan mitlerini alıp kendi efsanelerine uyarlamıştır. Yazar Lucilla Burn bu mitolojinin günümüzde bu kadar revaçta olmasını sanatçıların bu mitlere tarih boyunca ilgi duymuş olmalarına, onlardan beslenmelerine ve eserlerine konu etmelerine de bağlıyor. Doğrudur, pek çok Yunan miti Roma şiiriyle günümüze kadar gelebilmiştir. Örneğin Virgil'in Aeneidi, Truva'nın sonu mitiyle başlar. Hemen akla geliveren sanatçılar ise Ovid, Boticelli, Racine, Handel, Mozart... James Joyce'un Ulysses'i, T. S. Eliot'un Waste Land'i...

Yazar Lucilla Burn, Cambridge'teki Fitzwilliam Müzesi'nde ilkçağ kalıntılarından sorumlu olarak çalışmakta. Klasik arkeolojiyle ilgili pek çok konferans vermekte, kitaplar, makaleler, eleştiriler yayınlamakta. Yazara göre Grand Tour'da Yunanistan'ın önemli bir uğrak yeri haline gelmesi ve 18. yüzyılın sonunda Romantisizmin yükselişi, Yunanlara ait her şeyin büyük bir hevesle karşılanmaya başlanmasının nedeni. 19. yüzyılda Homeros'un çevirileri, Keats, Byron, Shelley gibi şairlerin bu alandan beslenip çok başarılı olmaları da. Burn ayrıca ilginç bir önermede bulunuyor. 1. Dünya Savaşı'nda, Gelibolu'da ölmek için Çanakkale Boğazı boyunca yolculuk eden gençlerin, kendilerini Truva'da savaşıp ölen Yunan kahramanlarının yeniden beden bulmuş hali gibi hissettikleri. Gazilerden Ronald Knox bu durumla ilgili daha sonra şöyle yazmış:

» Devamını okumak için tıklayın